فرسودگي شغلي و راههاي مقابله با آن
قسمت عمدهاي از زندگي روزانه
هرشخص صرف اشتغال به كار ميشود . فعاليتكاري از نظر سلامت رواني شخص فعاليتي مهم
به حساب ميآيد و كار وسيلهاي است كه براي فرد استقلال ميآورد و رشد عزت نفس او
را مساعد ميكند . عاملهاي متعددي همواره به عنوان منابع فشارهاي رواني (استرس)
در محيط كار وجود دارند ، از قبيل عاملهاي محيطي و فيزيكي چون
سروصدا، ازدحام ، نور و صوت نامناسب عاملهاي انساني چون تعارض
با افراد ديگر ، عاملهاي سازماني چون تراكم كاري ، سياستگذاري
نادرست و … در مقابل اين استرسها ( فشارهاي رواني) اگر شخص قادر به مقابله مؤثر
با آنها نباشد ، دستخوش عوارض متعدد جسمي و رواني و رفتاري ميشود و طولاني شدن
فشارهاي رواني ممكن است موجب كاهش رضايتمندي از شغل و منجر به فرسودگي شغلي شود كه
پيامد آن كسالت ، بيتفاوتي و كاهش اثربخشي ، خستگي ، ناكامي و حتي دلسردي در شخص
ميشود
.
فرسودگي
شغلي نه
تنها با بهداشت رواني يك شخص بلكه باميزان بهرهوري او نيز رابطه دارد . لذا آشنا شدن با روشهاي مقابله
مؤثر با فشارهاي رواني (استرسها) و غلبه برفرسودگي شغلي ميتواند به ارتقاي
بهداشت رواني و افزايش اثربخشي و بهرهوري نيروي انساني كمك كند .
